views from above

BIN1 / VIEWS FROM ABOVE

ZO 9 AUGUSTUS > ZO 6 SEPTEMBER

 

Adrien Lucca

Christoph de Boeck

Dennis Ramaekers

Frederik de Wilde

Minja Gu

Sarah Hendrickx

Yannick Val Gesto

 

> Open: woensdag tot zondag van 11u tot 17u

> Maandag & dinsdag gesloten

 

> Curators: Liesje De Laet & David Van Mieghem

> Toegang: gratis

“Human imagination is always so active: unless you surpress it, it will surpress you...”

Cloud of the unknowing - a 14th century text on mystisicm

 

 

Normeringen zoals omschreven door de NBN (Bureau voor Normalisatie) en de ISO (International Standardisation Organisation) worden ontwikkeld en verkocht aan diverse sectoren, maar bovenal toegepast in de bedrijfswereld en door overheidsdiensten. Normalisatie is het proces waaruit een algemeen geldende regelgeving voortkomt, en dit via interne consensus door de belanghebbenden. Deze regels handelen over diverse domeinen en variëren in graad van belangrijkheid, gaande van de breedte van een traptree of deurklink over geluidsoverlast en brandveiligheid tot het ontwikkelen van normen op gebied van privacy en economie.

 

Normalisatie is ingebed in onze dagelijkse context: het is latent aanwezig in alledaagse gebeurtenissen en gedragingen. Als fundament van de menselijke samenleving vormen ze een noodzaak voor het goed functioneren van een maatschappij die differentiatie toelaat. Normen geven het alledaagse vorm en beïnvloeden het verloop van dagelijkse gebeurtenissen op onmerkbare wijze. Normalisatie is zodoende een haast onzichtbaar proces, het resultaat van evoluties die inherent zijn aan dit regulerende systeem.

 

Wanneer een norm wordt ontwikkeld en is goedgekeurd, wordt deze toegepast op de samenleving. Indien deze een verandering op de oude situatie impliceert is er een overgangsperiode waarin de gebruikers gewoon moeten worden aan de vernieuwing, en waarbij zij vaak hinder ondervinden. Eenmaal men echter gewend is aan de nieuwe gebruiken is deze hinder gereduceerd tot een minimum. Men kan zich zelfs haast amper herinneren hoe het voor “de verandering” was. Men acclimatiseert aan de gegeven situatie en de normalisatie wordt niet (langer als beperkend ervaren maar gaat juist deel uitmaken van een algemeen aanvaard en zelfs gewenst systeem dat de basis vormt van een ‘discipline samenleving’.

 

Anderzijds heeft er zich binnen een hedendaagse context een dematerialisatie van herkenbare machtsstructuren ontwikkeld. Hierbij wordt er gedeeltelijk afstand genomen van deze bekende systemen, en wordt de surveillance die ze opleggen geherdefinieerd binnen een gedigitaliseerd landschap. Door de komst van het internet vindt het vergaren en analyseren van data en (persoonlijke) informatie echter plaats vanuit een wisselwerking. Het is een nieuw soort controlemechanisme waarbij de gebruiker zelf, aan de hand van deze nieuwe media, deel is van de gevoerde surveillance. Hij staat, al dan niet bewust, in verbinding met een groter, onzichtbaar machtsorgaan: een correctieve centrale entiteit die is geïncorporeerd in het communicatienetwerk zelf.

 

In een poging een kritisch antwoord to bieden, vaststaande constructies te herdefiniëren en nieuwe standpunten mogelijk te maken, gebruiken kunstenaars autonome strategieën door hun eigen perspectief op dingen te formuleren. “Views from above” toont werk van kunstenaars die binnen een hedendaags kader vanuit verschillende perspectieven ingaan tegen die algemeen aanvaarde normen.

 

Het bevragen van normen en normalisatie als proces gebeurt in een hedendaagse artistieke praktijk vaak vanuit eigen ontworpen regels of methodologieën die een eigen “schriftuur” afbakenen aan de hand van materiaalkeuze en onderwerp. De gevormde strategieën worden even vaak vanuit een analytische blik gehanteerd als dat ze dit gebeurd vanuit een buikgevoel. In beide gevallen valt de vaak procesmatige benadering op, die wordt ingezet als (abstracte) vertaling van een bestaand systeem.

 

De hedendaagse beeldenstroom en de daaruit volgende digitale recyclage-cultuur, de absurditeit van het disproportionele gebruik van normen of het herinterpreteren en herformuleren van data zijn allen strategieën die worden toegapst in een hedendaagse kunstpraktijk. Ze pogen een door normen en normalisatie gedomineerde realiteit terug toe te eigenen, open te breken en van een ruimer spectrum te voorzien.